Πέρα από το μακιγιάζ και τους «λύκους»: Η Φιλοσοφία της Γυναικείας Εσωτερικής Ομορφιάς και η αληθινή απελευθέρωση
Ξεχάστε για λίγο την εικόνα που μας σερβίρουν οι διαφημίσεις και τα στερεότυπα της εποχής: Η γυναίκα ετοιμάζεται, κάνει το ντουζ της, απλώνει τις κρέμες της, βάφεται, φοράει τις νέες της γόβες, φροντίζει την παραμικρή λεπτομέρεια και βγαίνει στον κόσμο γεμάτη στυλ, χαρά και αέρα.
Η πραγματικότητα όμως είναι κάπως διαφορετική, αφού βγαίνει και έχει για να αντιμετωπίσει τους «λύκους». Στη δουλειά, στη βόλτα, στις φιλίες, στον έρωτα…σχεδόν παντού, φοράει μια αόρατη πανοπλία!
Μια αόρατη πανοπλία, όμως, που όσο προστατευτική κι αν φαίνεται στην επιφάνεια, βαραίνει ασφυκτικά την ψυχή.
Γιατί την ίδια στιγμή που εκείνη χαμογελάει στον κόσμο, οι δικοί της εσωτερικοί λύκοι ουρλιάζουν, συγκρουόμενοι αλύπητα· χτυπούν πρώτα το συναίσθημα και μετά τη λογική.
Είναι αυτή η σκοτεινή, επικριτική φωνή μέσα της —μια φωνή που μισεί να βλέπει ένα πρόσωπο αληθινά φωτεινό— η οποία την κάνει να ξεχνά τον ανεκτίμητο πλούτο της ψυχής της.
Μια φωνή που την ωθεί να χαρίζεται σε συμβιβασμούς και τοξικές καταστάσεις, αποκλειστικά και μόνο για να κερδίσει μια αποδοχή, μια "υπογραφή" επιβεβαίωσης στην ταυτότητά της.
Πώς, όμως, μπορεί η γυναικεία ύπαρξη να μάθει να υπάρχει απλώς και μόνο για αυτό που είναι, χωρίς να χρειάζεται διαρκώς να αποδεικνύεται;
Η αλήθεια είναι πως όλοι —και πολύ περισσότερο η γυναίκα που φορτώνεται πολλαπλούς ρόλους— έχουμε αναφαίρετο δικαίωμα στην έκθεση του συναισθήματος χωρίς φόβο. Έχουμε δικαίωμα στην αληθινή αποδοχή, στην προσωπική εξέλιξη και στις στιγμές που μας ανήκουν.
Μια γυναίκα είναι από τη φύση της όμορφη, ακόμα κι όταν αισθάνεται η ίδια αδύναμη. Ή μάλλον τις στιγμές που οι άλλοι τη νομίζουν εύθραυστη, ή όταν η ίδια επιλέγει να κατεβάσει τις άμυνες και να εκτεθεί. Σε αυτό το προσωπικό παραμύθι ζωής, υπάρχουν δύο μοναδικοί τίτλοι που ορίζουν την πορεία: ο ένας λέγεται απελευθέρωση και ο άλλος θάρρος.
· Το θάρρος να λες «όχι» σε όσα σε μικραίνουν, σε όσα προσπαθούν να ορίσουν τα όρια και τις δυνατότητές σου, και σε κάθε τοξική απαίτηση που απαιτεί να θυσιάσεις την αυθεντικότητά σου για να χωρέσεις σε καλούπια άλλων.
· Η απελευθέρωση που λυτρώνει οριστικά τον γυναικείο ψυχισμό από τα κόμπλεξ, τα απωθημένα, τα τοξικά πρότυπα των διαφημίσεων, την εξουθενωτική πίεση της καθημερινότητας και τα στερεότυπα του αντρικού βλέμματος.
Όταν μια γυναίκα καταφέρει να αγκαλιάσει και να αποδεχτεί τον εαυτό της —εισπράττοντας την πραγματική άνεση με το «είναι» της— τότε απελευθερώνεται η αστείρευτη δύναμη της εσωτερικής της ομορφιάς. Τότε ακριβώς, ολόκληρες βιομηχανίες αισθητικής και μάρκετινγκ παύουν να χτίζονται πάνω στο εύθραυστο αίσθημα της γυναικείας κατωτερότητας.
Διότι η γυναίκα δεν χρειάζεται φτιασιδώματα για να αποδείξει την αξία της· η ίδια η έννοια της γυναίκας είναι συνυφασμένη με τον σεβασμό, τη δημιουργία και την αγάπη. Γι’ αυτό άλλωστε, όσα χρόνια κι αν περάσουν, οι λέξεις «γυναίκα» και «ομορφιά» θα συνεχίζουν να χωρούν μέσα τους χίλιους διαφορετικούς, ανεπανάληπτους ορισμούς.
Γράφει η Κατερίνα Λάμπρου
Η Κατερίνα Λάμπρου Είναι παιδαγωγός, αγαπά την ποίηση και μάλιστα έχει εκδόσει τη πρώτη της ποιητική συλλογή με τίτλο «Έρωτας ή και κάτι άλλο» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διάνοια, αλλά και το ποιητικό μυθιστόρημα με τίτλο «Ηδονική εμμονή» από τους Σύγχρονους Ορίζοντες. Τις αρέσουν τα νέα ξεκινήματα, γι’αυτό άλλωστε ξεκίνησε να φοιτά στη δημιουργική γραφή της Ακαδημίας Κέφαλος!
Ακολουθήστε την στο Instagram: cathrine_creative 96
