"Οι νικητές της διαδρομής" - Συνέντευξη του δημιουργού του τραγουδιού Γ. Μπενοβία

Με μεγάλη χαρά σας παρουσιάζουμε το τραγούδι "Οι νικητές της διαδρομής", το video clip του οποίου μας γέμισε με όμορφα συναισθήματα λόγω της ιδιαίτερης ευαισθησίας του και παράλληλα σας παραθέτουμε τη συνέντευξη που εξασφαλίσαμε από τον δημιουργό του τραγουδιού, εκπαιδευτικό του ειδικού σχολείου Ηρακλείου Αττικής και συντονιστή της δράσης, Μπενοβία Γιώργο.

Το τραγούδι «Οι νικητές της διαδρομής» και η καλλιτεχνική δημιουργία

Κύριε Μπενοβία, τι ήταν αυτό που πυροδότησε την αρχική σπίθα για να γράψετε τους στίχους και τη μουσική για το τραγούδι «Οι νικητές της διαδρομής»;

Η αρχική σπίθα γεννήθηκε μέσα από την καθημερινή τριβή με τους μαθητές μου στο Ειδικό Σχολείο, παρατηρώντας τις μικρές και μεγάλες μάχες που δίνουν καθημερινά αυτά τα παιδιά, αλλά και οι οικογένειές τους και συνειδητοποιώντας τις προκλήσεις που καλούνται να αντιμετωπίσουν.

Ένιωσα την επιτακτική ανάγκη να μετατρέψω αυτόν τον καθημερινό, αθόρυβο αγώνα τους σε μια μελωδία ελπίδας, σε λόγια που δε θα μιλάνε μόνο για τη δυσκολία, αλλά και για τη δύναμη της ψυχής τους.

Οι στίχοι βγήκαν αβίαστα, σαν ένα χρέος απέναντι στο χαμόγελο των προσώπων αυτών, θέλοντας έτσι να πούμε σε όλο τον κόσμο ότι αυτά τα παιδιά δεν είναι απλώς «διαφορετικά», αλλά είναι οι νικητές στη δική τους ξεχωριστή διαδρομή ζωής.

Ο τίτλος του τραγουδιού εμπεριέχει τη λέξη «διαδρομή». Ποιο είναι το βαθύτερο μήνυμα που θέλετε να περάσετε μέσα από αυτή τη μεταφορά;

Η «διαδρομή» συμβολίζει την πορεία της ανάπτυξης, της μάθησης και της κοινωνικής ενσωμάτωσης για ένα παιδί στο φάσμα του αυτισμού, μια πορεία που συχνά δεν είναι ευθύγραμμη ή εύκολη. Περιλαμβάνει ανηφόρες, εμπόδια, στιγμές μοναξιάς, αλλά και νίκες όταν επιτυγχάνεται ένα βήμα επικοινωνίας ή μια νέα δεξιότητα.

Χαρακτηρίζοντάς τα ως «νικητές», θέλω να περαστεί το μήνυμα ότι η επιτυχία για αυτά τα παιδιά δεν μετριέται με τα κοινά κοινωνικά πρότυπα, αλλά με το πόσο θάρρος επιστρατεύουν για να διανύσουν κάθε μέτρο αυτού του μοναδικού τους ταξιδιού.

Στο τραγούδι συμπράττουν οι μαθητές του Ειδικού Σχολείου με την Παιδική Χορωδία του Σπύρου Λάμπρου. Πώς βιώσατε εσείς και τα παιδιά αυτή τη μουσική συνύπαρξη κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων και της βιντεοσκόπησης;

Αυτή η συνεργασία ήταν η ζωντανή μετουσίωση της λέξης «συμπερίληψη» σε πράξη και αποτέλεσε μια βαθιά - συγκινητική εμπειρία για όλους μας. Η συνάντηση των παιδιών της Παιδικής Χορωδίας του Σπύρου Λάμπρου με τους μαθητές του ειδικού σχολείου απέδειξε ότι η μουσική αποτελεί την πιο αγνή, παγκόσμια γλώσσα, καθώς εξαφάνισε αμέσως κάθε είδους στερεότυπο ή αμηχανία, ενώνοντας τις φωνές και τις ενέργειές τους.

Τα πλάνα του βίντεο κλιπ γεμάτα φως και χαμόγελα δεν ήταν σκηνοθετημένα, αλλά το αυθόρμητο αποτέλεσμα μιας γέφυρας αγάπης που χτίστηκε ανάμεσα σε όλα τα παιδιά, αποδεικνύοντας πως, όταν δίνουμε χώρο στην ενσυναίσθηση, το αποτέλεσμα είναι πάντα μαγικό.

Ποιος είναι ο απώτερος στόχος που ελπίζετε να επιτύχετε με την κυκλοφορία αυτού του video clip σε κοινωνικό επίπεδο;

Ο μεγάλος μου στόχος είναι η ευαισθητοποίηση και η ουσιαστική αφύπνιση της κοινωνίας γύρω από τις διαταραχές του αυτιστικού φάσματος, σπάζοντας τους τοίχους της προκατάληψης και της άγνοιας που ακόμα δυστυχώς υπάρχουν.

Θέλω το βίντεο κλιπ να λειτουργήσει ως ένα έναυσμα για να κοιτάξουμε αυτά τα παιδιά στα μάτια με ισότητα και σεβασμό, αναγνωρίζοντας τις δυνατότητές τους και όχι μόνο τις δυσκολίες τους.

Παράλληλα, επιδίωξή μου είναι να προβληθεί το σπουδαίο και συχνά αόρατο έργο που επιτελείται μέσα στα ειδικά σχολεία, στέλνοντας παντού ένα ηχηρό μήνυμα ότι η αγάπη, η αποδοχή και η ενσυναίσθηση μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο μας προς το καλύτερο.

Αν έπρεπε να ξεχωρίσετε έναν συγκεκριμένο στίχο από το τραγούδι που συμπυκνώνει όλο το νόημα της προσπάθειάς σας, ποιος θα ήταν αυτός και γιατί;

Αν και κάθε λέξη κρύβει μέσα της ένα ιδιαίτερο νόημα, ο στίχος που με αντιπροσωπεύει περισσότερο είναι ο εξής: "μοιάζει ο πήχης μου ψηλός και εγώ τον ξεπερνάω", και αυτό γιατί περνάει ένα διττό μήνυμα.

Ο πήχης μοιάζει ψηλός χωρίς να είναι απαραίτητα. Αυτό καταδεικνύει ότι πέρα από τις αντικειμενικές δυσκολίες, πολλές φορές εγκλωβιζόμαστε σε εμπόδια που είναι περισσότερο κατασκευές του μυαλού και με εσωτερική δουλειά μπορούμε να τα υπερβούμε.

Η δεύτερη ανάγνωση της φράσης αυτής αναφέρεται στα αληθινά εμπόδια. Υπάρχουν, είναι εκεί, το γνωρίζουμε. Αλλά η μάχη θα δοθεί ούτως ή άλλως και μπορεί όντως να υπάρξουν πολλές μικρές νίκες.

Άλλωστε , όπως λέει το γνωστό ρητό, όποιος αγωνίζεται μπορεί να χάσει αλλά όποιος δεν αγωνιστεί είναι ήδη χαμένος.

Πώς σας φαίνεται το γεγονός ότι στην πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του τραγουδιού, η προσπάθεια έχει αγκαλιαστεί από επώνυμους Έλληνες στο Instagram και από γνωστά ειδησεογραφικά μέσα όπως ο ΣΚΑΪ και τα Νέα;

Σαν δημιουργό με ικανοποιεί πολύ, γιατί φαίνεται ότι ο συνδυασμός στίχων, μουσικής, εικόνων και πρωταγωνιστών, "μίλησε" μέσα στην καρδιά τους.

Σε κοινωνικό επίπεδο θεωρώ ότι λείπουν τέτοια τραγούδια από το ελληνικό ρεπερτόριο, καθώς σχεδόν όλες οι νέες κυκλοφορίες περιστρέφονται γύρω από τον έρωτα και την ερωτική απογοήτευση. Καλά και αυτά, δε λέω, αλλά...(γέλια)

Η καθημερινότητα και η ζωή στο Ειδικό Σχολείο

​Ποια είναι η προσωπική σας εμπειρία από την εργασία σε ένα ειδικό σχολείο;

Αν και σε λίγο καιρό κλείνω αισίως τα 15 χρόνια στην εκπαίδευση, μπορώ να σας πω ότι είμαι "πρωτάρης"​ στον στίβο της ειδικής αγωγής.

Τη φετινή σχολική χρονιά λοιπόν, διαπίστωσα ότι η καθημερινότητα σε ένα ειδικό σχολείο είναι εξαιρετικά απαιτητική, δυναμική και απρόβλεπτη, καθώς δεν υπάρχει μια έτοιμη «συνταγή» που να ταιριάζει σε όλους τους μαθητές. Ως εκ τούτου μπορείτε να καταλάβετε ότι αρχικά συνάντησα δυσκολίες στη διαχείριση της τάξης.

Με το πέρασμα του καιρού, άρχισα να παρατηρώ τις αντιδράσεις των μαθητών στα διάφορα ερεθίσματα, ενημερώθηκα και έλαβα σημαντική υποστήριξη από τους μόνιμους εκπαιδευτικούς, αγάπησα τα παιδιά και αγαπήθηκα από αυτά. Έτσι, ένιωσα ότι γίνομαι πιο αποδοτικός στην εργασία μου και περισσότερο χρήσιμος για τους μαθητές και τη σχολική μονάδα.

Ποια είναι λοιπόν η μεγαλύτερη πρόκληση που αντιμετωπίσατε κατά την προσπάθεια αυτή;

Η μεγαλύτερη πρόκληση είναι να αποκωδικοποιείς συνεχώς τις ανάγκες και τα συναισθήματα των παιδιών με αυτισμό, ιδιαίτερα εκείνων που αντιμετωπίζουν σοβαρές δυσκολίες στη λεκτική επικοινωνία. Απαιτείται συνεχής εγρήγορση, συναισθηματική ανθεκτικότητα και απόλυτη προσαρμοστικότητα, ώστε να μετατρέπεις το κάθε melt down ή ξέσπασμα σε μια ευκαιρία για σύνδεση.

Ωστόσο, αυτή η συνεχής προσπάθεια είναι που κάνει τη δουλειά μας τόσο μοναδική, αφού μας ωθεί να γινόμαστε καλύτεροι άνθρωποι κάθε μέρα.

Πέρα από τις δυσκολίες, ποιες είναι εκείνες οι στιγμές μέσα στην τάξη που σας προσφέρουν τη μεγαλύτερη ηθική και επαγγελματική ικανοποίηση;

​Η μεγαλύτερη ανταμοιβή έρχεται μέσα από τα μικρά, καθημερινά «θαύματα» που για την κοινή γνώμη μπορεί να φαντάζουν ασήμαντα, αλλά για εμάς είναι ολόκληροι κόσμοι. Ένα αυθόρμητο χαμόγελο, ένα παρατεταμένο βλέμμα στα μάτια, μια αγκαλιά, ή η στιγμή που ένας μαθητής καταφέρνει να εκτελέσει μια δεξιότητα για πρώτη φορά, προσφέρουν μια ανείπωτη συγκίνηση που δεν συγκρίνεται με τίποτα.

Αυτές οι στιγμές της καθαρής, αφιλτράριστης επικοινωνίας και της εξέλιξης των παιδιών είναι που σβήνουν μεμιάς όλη την κούραση της ημέρας και μας γεμίζουν με δύναμη για να συνεχίσουμε.

Πόσο σημαντικός είναι ο ρόλος των γονέων και πώς χτίζεται η συνεργασία μαζί τους;

Οι γονείς των παιδιών με ειδικές ανάγκες είναι οι αφανείς ήρωες αυτής της διαδρομής και η συνεργασία μαζί τους αποτελεί τον θεμέλιο λίθο για την πρόοδο του κάθε μαθητή. Το σχολείο και η οικογένεια πρέπει να λειτουργούν ως μια αρμονική ομάδα, γι' αυτό και επιδιώκουμε να χτίζουμε σχέσεις εμπιστοσύνης, ειλικρίνειας και αμοιβαίας υποστήριξης. Ακούμε τους προβληματισμούς τους, μοιραζόμαστε τις κοινές αγωνίες μας και γιορτάζουμε μαζί κάθε μικρή επιτυχία.

Αυτή η κοινή πορεία μάς ενώνει στενά και μας κάνει να νιώθουμε μέλη μιας ευρύτερης, δυνατής οικογένειας.

​Πιστεύετε ότι το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα και η κοινωνία παρέχουν τα απαραίτητα εφόδια στα ειδικά σχολεία και στα άτομα με αναπηρία;

​Αν και έχουν γίνει σημαντικά βήματα προόδου τα τελευταία χρόνια όσον αφορά στη δομή και στη στελέχωση της ειδικής αγωγής, υπάρχουν ακόμη πολλά κενά και ελλείψεις που πρέπει να καλυφθούν.

Αυτό θα επιτευχθεί μόνο εάν δοθούν από το κράτος επιπλέον κίνητρα και διευκολύνσεις τοποθέτησης των εκπαιδευτικών στα ειδικά σχολεία που έχουν ήδη εργαστεί και ως εκ τούτου, γνωρίζουν τις ανάγκες των μαθητών. Κατά αυτόν τον τρόπο, δε θα υπάρχει η συνεχής ανανέωση του εκπαιδευτικού προσωπικού που δημιουργεί σύγχυση και διαταράσσει την πολύτιμη ρουτίνα των μαθητών.

Επίσης, χρειαζόμαστε περισσότερες σύγχρονες υποδομές, όπως διαδραστικούς πίνακες σε όλες τις αίθουσες και περισσότερους χώρους αυτόνομης διαβίωσης.

Ακόμα, είναι απαραίτητη η συνεχής εξειδικευμένη επιμόρφωση του προσωπικού των ειδικών σχολείων από το Υπουργείο Παιδείας και κυρίως, μια πιο οργανωμένη κρατική μέριμνα για τη μετασχολική ζωή και την επαγγελματική αποκατάσταση αυτών των ατόμων.

Σε κοινωνικό επίπεδο, η αποδοχή αυξάνεται, όμως οφείλουμε να περάσουμε από την απλή «ανοχή» στην ουσιαστική ενσωμάτωση, δημιουργώντας μια προσβάσιμη και δίκαιη κοινωνία που θα προσφέρει ίσες ευκαιρίες σε όλους τους πολίτες της, ανεξάρτητα από τις ιδιαιτερότητές τους.

Κλείνοντας, τι θα συμβουλεύατε έναν νέο εκπαιδευτικό που σκέφτεται να ακολουθήσει τον δρόμο της ειδικής αγωγής;

Θα του έλεγα, χωρίς δεύτερη σκέψη, να τολμήσει να μπει σε αυτόν τον κόσμο, αρκεί να είναι έτοιμος να καταθέσει την ψυχή του και να οπλιστεί με υπομονή και αγάπη. Θα ανακαλύψει σύντομα ότι, ενώ μπαίνει στην τάξη με σκοπό να διδάξει εκείνος τα παιδιά, στο τέλος της ημέρας τα ίδια τα παιδιά θα έχουν γίνει οι δάσκαλοί του, παραδίδοντάς του μαθήματα ζωής, αυθεντικότητας, επιμονής και ανιδιοτελούς αγάπης που κανένα πανεπιστήμιο δεν μπορεί να προσφέρει.

Ακολουθεί το link του τραγουδιού. Καλή απόλαυση!

Μπενοβίας Γιώργος - σύντομο βιογραφικό 

Ο Γιώργος Μπενοβίας ζει στην Αθήνα και εργάζεται ως εκπαιδευτικός πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης. Είναι κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου ειδικής αγωγής, κάτοχος πτυχίου κιθάρας και ειδικού πτυχίου αρμονίας.

Έχει λάβει μέρος σε συναυλίες κλασικής κιθάρας και τραγουδιού ανά την Ελλάδα. Έχει γράψει πλήθος έντεχνων-λαϊκών τραγουδιών και σημαντικά τραγούδια με κοινωνικό πρόσημο όπως το: "Ξέρω έναν δρόμο" που ερμηνεύεται από τη Μελίνα Ασλανίδου και αποτελεί το επίσημο τραγούδι του συλλόγου "Φλόγα". 

Η ταινία μικρού μήκους: "Δεν είμαι άδειο εγώ σακί" στην οποία υπογράφει τη μουσική και την ερμηνεία του τραγουδιού, βραβεύτηκε το 2026 στο φεστιβάλ ταινιών: "Cineπαρμένοι ποιητές".

Άρθρα του έχουν φιλοξενηθεί από γνωστές εφημερίδες όπως η "Athenian Times", ενώ αναμένεται να εκδώσει παιδικό βιβλίο μέσα στο 2026.

Βραβεύτηκε από την Ένωση Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδος με το β' βραβείο ποίησης για το ποίημα του: "Ένας αλλιώτικος πρίγκιπας".

Έχει διατελέσει επί σειρά ετών πρόεδρος πολιτιστικού συλλόγου στην Κρήτη, ενώ παράλληλα έχει διατελέσει εθελοντής του συλλόγου "Φλόγα" τόσο στην Ελλάδα όσο και σε δράσεις του εξωτερικού.