Εφηβεία: η μεγάλη έκρηξη. Πώς να επιβιώσετε όταν το γλυκό σας παιδάκι μεταμορφώνεται σε έφηβο
Γεια σας, είμαι η Ιοκάστη μαμά ενός έφηβου αγοριού.
Μία μέρα τον κοίταξα σκεπτόμενη «πότε μεγάλωσε τόσο; Πώς πέρασαν τα χρόνια».
Την επόμενη του λες «καλημέρα» και παίρνεις για απάντηση ένα μουρμουρητό, ένα βλέμμα που θα μπορούσε να λιώσει τοίχο και μία πόρτα που κλείνει λίγο πιο δυνατά απ’ όσο χρειάζεται.
Κάποια στιγμή μέσα στη μέρα του λες τρυφερά να σε πάρει αγκαλιά κι εκείνος απαντά «με πήρε προχθές».

Καλώς ήρθατε στην εφηβεία!
Η εφηβεία είναι η περίοδος κατά την οποία όλα αλλάζουν. Το σώμα, η φωνή, οι παρέες, τα ενδιαφέροντα, οι ανάγκες, οι διαθέσεις, μα κυρίως η σχέση του παιδιού με τους γονείς του.
Το παιδί που κάποτε ήθελε να είστε παντού μαζί, χτίζοντας αναμνήσεις, σε πάρκα, πλατείες, παιδικές χαρές και παραλίες, θεωρεί ενοχλητικό ακόμη και το γεγονός ότι αναπνέετε στον ίδιο χώρο! Από το «μαμά και μπαμπά να σας δείξω αυτό» μετατρέπεται σε «μπαμπά με ενοχλείς».
Ο έφηβος θέλει ανεξαρτησία και προσωπικό χώρο, θέλει τους δικούς του φίλους, το δικό του κινητό, ενώ συνάμα χρειάζεται την ασφάλεια και την παρουσία των γονιών.
Το «άφησέ με ήσυχο!», σημαίνει πολλές φορές «χρειάζομαι να είσαι εκεί, αλλά μη με πιέζεις». Οφείλουμε να αφουγκραστούμε τις ανάγκες του και να του δώσουμε τον χώρο που επιτακτικά ζητά σε λελογισμένο πλαίσιο.
Όρια = Ασφάλεια
Παρακάτω σας παραθέτω έναν οδηγό επιβίωσης για όλους εμάς τους γονείς που συμβιώνουμε με τα εφηβάκια μας.
1. Μην παίρνετε τα πάντα προσωπικά
Το «άσε μας» δεν σημαίνει «δεν σε αγαπώ». Ο έφηβος προσπαθεί να δημιουργήσει τη δική του ταυτότητα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν μας χρειάζεται πλέον.
2. Επιλέξτε τις μάχες
Δεν χρειάζεται να γίνει οικογενειακό συμβούλιο επειδή το δωμάτιο είναι ακατάστατο. Ούτε αξίζει ένας τρίωρος καβγάς γιατί δεν μάζεψε τα ρούχα του. Εάν φωνάζετε διαρκώς, χάνει το νόημα η φωνή σας, όταν θα υπάρξει μία πραγματική δυσκολία για την οποία θα αξίζει να υψώσετε τη φωνή σας.
3. Μιλήστε λιγότερο και ακούστε περισσότερο
Ο έφηβος δεν χρειάζεται πάντα λύση. Μερικές φορές χρειάζεται απλώς κάποιον να ακούσει την ιστορία του, χωρίς να πει αμέσως «εγώ στην ηλικία σου…».
4. Μην κάνετε κάθε συζήτηση διάλεξη
Αν ξεκινήσετε με «όταν ήμουν εγώ στην ηλικία σου» υπάρχει σοβαρή πιθανότητα να έχετε χάσει το κοινό σας πριν καν ολοκληρώσετε την πρόταση!
5. Βάλτε όρια αλλά με εξήγηση
Το «όχι» πρέπει πάντα να συνοδεύεται με ένα υπέροχο «επειδή». Επιχειρηματολογήστε σύντομα και σταθερά!
6. Μην υποτιμάτε τον κόσμο του
Μία «χαζή» διαφωνία με έναν φίλο μπορεί για εμάς να φαίνεται ασήμαντη αλλά για έναν έφηβο μπορεί να είναι το σημαντικότερο πράγμα στον κόσμο και οφείλουμε να τον ακούσουμε με την σοβαρότητα που του απαιτείται, ακόμη και αν για εμάς φαίνεται ασήμαντο ή αστείο. Αν γελάσουμε με όσα τον απασχολούν, την επόμενη φορά μπορεί να μην μας τα πει.
7. Κρατήστε ανοιχτή την πόρτα της επικοινωνίας
Ο έφηβος πρέπει να ξέρει ότι είστε παρόντες, να μη φοβάται ότι αν σας εμπιστευτεί θα ακούσει κήρυγμα ή τιμωρία. Να νουθετείτε χωρίς να κρίνετε. Μία αγκαλιά χωρίς κριτική είναι αμιγώς θεραπευτική.

Και κάτι ακόμη… Δυστυχώς ή ευτυχώς, δεν υπάρχει τέλειος γονιός εφήβου. Θα φωνάξετε, θα εκνευριστείτε με πράγματα που έπειτα θα μετανιώσετε. Θα αισθανθείτε ότι συμμετέχετε σε ένα πείραμα αντοχής! Είναι φυσιολογικό!!!
Δεν μας δίνουν κάποιο εγχειρίδιο καλού γονέα όταν φεύγουμε από το μαιευτήριο. Προσπαθούμε, με βάση την κρίση, το ένστικτο και τα βιώματά μας να κάνουμε ό,τι είναι εφικτό, σε μία ζωή σε πακέτο, σε μία εποχή αξιακής κρίσης.
Γι’ αυτό την επόμενη φορά που θα ακούσετε ένα «μαμά μη με πρήζεις» πάρτε βαθιά ανάσα. Μην απαντήσετε αμέσως.
Θυμηθείτε ότι πίσω από την πόρτα υπάρχει ακόμη το παιδί που κάποτε έτρεχε στην αγκαλιά σας. Και τώρα την έχει ανάγκη με άλλο τρόπο. Ακούστε το, η δράση φέρνει αντίδραση και μην ξεχνάτε εσείς είστε ο ενήλικας.
Καλώς ήρθατε στην εφηβεία!!! Κρατήστε την ψυχραιμία σας και αφήστε λίγο χώρο που ζητά. Και θα θυμάστε, κάθε περίοδος της ζωής των παιδιών σας είναι μαγική, αρκεί να την φωτίσετε με τα κατάλληλα χρώματα.
Καλή επιβίωση.
Γραφεί η Ιοκάστη Κωνσταντούρου

Η Ιοκάστη Κωνσταντούρου είναι φιλόλογος και συγγραφέας. Απόφοιτη του τμήματος Φιλοσοφίας, Παιδαγωγικής και Ψυχολογίας. Υπηρετεί με αγάπη, χιούμορ κι αρκετή υπομονή την εκπαίδευση. Ως συγγραφέας κι αθεράπευτα ρομαντική, αγαπά τις ιστορίες που γεννιούνται από τις ανθρώπινες σχέσεις και γράφει για μικρούς και μεγάλους. Δεν κατάφερε ποτέ να αποφασίσει αν αγαπά περισσότερο τις λέξεις ή τους ανθρώπους κι ευτυχώς ως εκπαιδευτικός και συγγραφέας δεν χρειάζεται να διαλέξει.
Ακολουθήστε την στο Instagram @iokastikon




